Wie heeft er binnen de arbodienst toegang tot het dossier van de zieke werknemer?

De werkgever mag deze gegevens alleen ter beschikking stellen aan direct betrokkenen zoals leidinggevende en de personeelsafdeling. Deze medewerkers hebben hierover wel geheimhoudingsplicht.

Dit zijn alleen de nauw betrokkenen binnen de arbodienst, zoals de bedrijfsarts, verpleegkundigen, doktersassistenten en eventueel geconsulteerde artsen en vervangende bedrijfsartsen.

De werkgever mag gegevens registreren over het ziekteverzuim van de werknemer (hoe vaak en hoe lang ziek). De werkgever heeft hierdoor verzuimoverzichten maar heeft deze gegevens ook nodig om het loon van de werknemer door te kunnen betalen. Alleen in uitzonderlijke gevallen mag de werkgever gegevens over aard en oorzaak van de ziekte opnemen in het personeelsdossier, zoals bij epilepsie om de collega’s hiervan op de hoogte te kunnen brengen. De werkgever mag niet registreren welke medicijnen de werknemer gebruikt. Wel kan de werkgever de werknemer verzoeken dit aan de bedrijfsarts door te geven als medicijnen van invloed kunnen zijn op de veiligheid tijdens het werk.

De ziektewetuitkering is van toepassing op werknemers die ziek of zwanger zijn of ziek zijn geworden als gevolg van de zwangerschap. Ook indien de werknemer ziek is geworden naar aanleiding van orgaandonatie heeft hij recht op deze uitkering. Voor werknemers die ouder dan 55 jaar zijn, geldt dat zij een Ziektewet-uitkering kunnen ontvangen als zij ziek worden en direct voor zij in dienst kwamen tenminste 52 weken een WW-uitkering hebben ontvangen. Als een dienstverband afloopt tijdens ziekte, kan een werknemer vanaf het moment dat het dienstverband is afgelopen een Ziektewet-uitkering krijgen. Afhankelijk van de arbeidsovereenkomst kan dit ook gelden voor uitzendkrachten, werknemers met een bijzondere dienstverband (stagiair, thuiswerkers, aannemers van werk) en sommige oproepkrachten.

Een zieke werknemer wordt in principe twee jaar beschermd door ontslagrecht, de werkgever mag in die periode de werknemer niet ontslaan. Een uitzondering kan hierop worden gemaakt als de werknemer bij de sollicitatie een medische beperking heeft verzwegen, de werknemer niet meewerkt aan zijn re-integratie, als de tijdelijke arbeidsovereenkomst eindigt gedurende de ziekteperiode of als er een reorganisatie op handen is.

Aan de hand van een keuring wordt door het UWV vastgesteld wat de mate van arbeidsongeschiktheid is. In een eerste gesprek stelt de verzekeringsarts vast wat de beperkingen van de werknemer zijn. Daarna volgt een gesprek met een arbeidsdeskundige die bekijkt wat de werknemer nog kan verdienen met zijn beperkingen. De mate van arbeidsongeschiktheid wordt vervolgens vastgesteld door te bepalen wat het verschil is tussen het oude loon en het loon dat de werknemer in theorie nog zou kunnen verdienen.

De werkgever bepaalt dit en kan zich daarbij laten adviseren door een bedrijfsarts. De werkgever is ook verantwoordelijk voor de re-integratie van de werknemer. Indien de werknemer het hier niet mee eens is, kan hij bij het UWV een deskundigenoordeel aanvragen.

Als een werknemer zich ziek meldt, mag een werkgever vragen naar de aard, de ernst en de verwachte duur van de ziekte. Hierdoor kan de werkgever bepalen of er vervanging geregeld moet worden en of er mogelijkheid bestaat voor vervangende werkzaamheden. De werkgever kan ook al een beeld krijgen of er al re-integratieactiviteiten nodig zijn. Hij mag echter niet vragen naar een diagnose.

Als een zwangere werkneemster ziek wordt voor haar verlofperiode dan kan de werkgever een Ziektewet-uitkering aanvragen. De werkneemster krijgt een uitkering, welke 100% is van het dagloon, vanaf de eerste werkdag dat zij ziek is. Dit loopt door tot het begin van haar zwangerschapsuitkering of haar betermelding. De Ziektewet-uitkering stopt dan automatisch.Bij beëindiging van de zwangerschap door vroeggeboorte vanaf 24 weken of het overlijden van de baby bij de bevalling heeft de werkneemster recht op een zwangerschapsuitkering. Deze uitkering duurt 16 weken.Indien de werkneemster ziek wordt in de 4 tot 6 weken voor de uitgerekende datum (de flexibiliseringsperiode) en zij is op dat moment nog niet met verlof, dan heeft zij ook recht op een Ziektewet-uitkering. Deze ziektedagen worden afgetrokken van het zwangerschapsverlof van minimaal 16 weken. Hierdoor eindigt het verlof mogelijk eerder dan gepland. Het verlof na de bevalling duurt wel altijd minimaal 10 weken.

Deze wet heeft als doel om de instroom in de WAO drastisch te beperken. Deze wet is in 2002 van kracht geworden. De werkgever heeft de verantwoordelijkheid voor ziekte zuim begeleiding en re-integratie van de zieke werknemer. De werknemer is verplicht hier volledig aan mee te werken, op straffe van sancties.